….
Twitter’da “hiç bir şehit annesine o haberin verildiği anı gördünüz mü?” diye sorduğumda bu soruya tek bir cevap bile alamadım ama timeline olanca hızı ile akmaya devam etti. Saçmasapan sorular sorduğumda bile onlarca mention atılırken bana bu soruya cevap veren olmadı. Çünkü durmadan atıp tutanlar “hayır görmedim” demeyi yediremedi kendine.Yazık o kadar kolay geliyoruz ki provokasyona hepimiz kraldan çok kralcı oluyoruz. Lanetleyenler, şehit mi değil mi tartışmasına girenler… vsvsvs
Herneyse, sorunun cevabına geleyim. Evet ben gördüm.. küçücükken ilkokula giderken daha çok sevdiğim Halime Teyze’min “bu aralar da aramaz oldu oğlum, evden çıkmıyorum telefon çalıverir diye” demesinden sonra yalnızca bir kaç saat sonra çalan o telefon ve söylenenler karşısında atılan o canhıraş çığlık kulaklarımdan gitmiyor evet..Şimdi bombalanan kandil dağı ya da çıkıp kürsülere atılan naralar, ya da hiçbir lanetleme geri getirmiyor onu. Tek tesellisi var “rahmetli şehit oldu der”, onu da tartışmaya açtılar! Tamam, tutunacak dal bırakmamak belki psikolojik savaş da işte böyle ilerliyor.. Sonunda elimizde hiç kalınca dövünen bizler olacağız da çok geç olacak.
Şimdilerde ne yapıyor peki Halime Teyze? 10 yıl geçti aradan? Hiçbirşey.. Odasını kapatmadı,aynen duruyor. Tek farkı üniformaları, madalyası, bayrakla örtülü bir resmi ve Kur’an ı var .. Her Bayram gittiğimizde rahmetlinin odasına da bi uğrayın der, her yılında dualar gönderir oğluna.
İşte Böyle yaşam. Bir polis Karakoluna bir de caddeye verildi isim. Teselli niyetine. Şimdi siz terörü lanetlemeyin evet üzülenler olur. Şehit anaları herşeye katlandığı gibi buna da katlanır.
