Öylesine...

Yüzleşme..

Aylar önce kaçarcasına bırakıp gittiğim mekana eski büroma ufacık da olsa bi iş için gittim bu gün.  Hiç düşünmemiştim bu kadar zor olacağını ama sanki dakikalar kovaladı beni orda bu mekan , bu duvarlar tıpkı  eskiden olduğu gibi tekrar üstüme üstüme geldi… Bilenler bilir ya ne mükemmel(!) günlerimiz geçti bu büroda . Öyle günler ki beni mesleğimden soğutan , avukat denen o varlığın iyisinin istisna olduğunu bana düşündüren günler.

  Söylemek belki ona temsil ettiği görüşe karşı olan tüm hoşgörümü biranda sildi. Öyle ki onun görüşü de odur dediğim şeyleri bir bir yutturdu. Anladım ki bu görüş sahiplerinden saygı beklemek yersiz. Anladım ki saygı sadece hasların özelliği. Yaptıklarının üzerine eline de bir şey geçmedi, ulaşamadı da amaca… Şimdilerde düşünüyorum şu sotlu kız vakasını da biz o büroda şiddete maruz kaldığımızda koparamadık bu yaygarayı. Yazık mı bize bilemedim.. Bence yazık ona.. Yazıklar olsun hatta..