Öylesine...

Kendimenot;)

Bazen başına gelecekleri bile bile anlatırsın , duvar da olsa karşındaki, anlatmaya ihtiyacın vardır çünkü. İnsan sosyal yaratılmıştır, “beyan etmek” onun özünde vardır, çatlarsın anlatmazsan.

Sonra istersin ki korktuğun başına gelmesin ama korkulan başa gelir her daim, korkuyu vesveseden ayıramayansındır çünkü sen, bilmen gereken başka bir şey de vardır,iki kişinin bildiği sır değildir. Her daim tekrarlasan da unutursun harap etme kendini çünkü derler ki “insan nisyandan gelmiştir”. Ve bazen unutmalısın ki bişeyler olsun gerçekleşsin ;)

Güvensizlikler yaşaya yaşaya güvene aç hale gelirsin, güven ararsın, güven istersin,her istediğine ulaşamazsın oysaki, burası dünya.Dünya güven içermez, ama o güven arayışı yaradılıştan vardır ki Yaradan’a güvenesin diye ama insanda ararsın, o da Yaradan’ın tecellisi değil midir? Tecellisi olabilene güvenilir elbet ;)

Dünya acı verir, acı yeridir , çünkü Sevgili sana şah damarında n daha yakın olsa da sen ondan uzağa düşmüşsündür bir kere, demez mi mesnevide ” ben o sazlıktan ayrıldığım için inlemekteyim”. İşte budur asıl dert asıl ağırlık, diğerleri bunu yönelttiğimiz görüntüler yansımalar.

..Hem,dünya için kimse sana söz vermediki her istediğini alacaksin diye aksine dendi ki “biz seni imtihanla içli dışlı yarattık” e o zaman,bile bile niye harap edersin kendini..?

.. Amma buna rağmen öyle yaşamalısındır ki yeri geldiğinde alnı açık olarak, “uzatma dünya sürgünümü benim” diyebilmelisin..