Öylesine...

Sevginin emek istediğini anlatan küçük bir bölüm küçücük bir parçacık. Küçük Prens.. Bu kitap, hayatın özü. Masal mı okuyorsun diyenlere inat alınmalı,okunmalı,özümsenmeli.. 

 ”Benim yaşamım çok tekdüze,” diye anlatmaya başladı. ”Ben tavuk avlıyorum, insanlar da beni. Bütün tavuklar birbirine benziyor, bütün insanlar da… Bu yüzden çok sıkılıyorum. Ama benievcilleştirirsen yaşamıma güneş doğmuş gibi olacak. Duyduğum bir ayak sesinin ötekilerden farklı olduğunu bileceğim. Öteki ayak sesleri beni köşe bucak kaçırırken, seninkiler tıpkı bir müzik sesi gibi beni çağıracak, sığınağımdan çıkaracak. Hem bak, şu buğday tarlalarını görüyor musun? Ben ekmek yemem. Buğday benim hiçbir işime yaramaz Buğday tarlalarının da hiçbir anlamı yoktur benim için. Bu da çok üzücü. Ama senin saçların altın sarısı. Beni evcilleştirdiğini bir düşün! Buğday da altın sarısı. Buğday bana hep seni hatırlatacak. Ve ben buğday tarlalarında esen rüzgârın sesini de seveceğim…” Tilki uzun bir süre küçük prense baktı. Sonra da, “Lütfen… Evcilleştir beni!” dedi.

 ”Çok isterim,” dedi küçük prens, “ama burada çok kalamayacağım. Bulmam gereken yeni dostlar ve anlamam gereken çok şey var.” “İnsan ancak evcilleştirirse anlar,” dedi tilki. “İnsanların artık anlamaya zamanları yok. Dükkânlardan her istediklerini satın alıyorlar. Ama dostluk satılan bir dükkân olmadığı için dostları yok artık. Eğer dost istiyorsan beni evcilleştir.”

“Seni evcilleştirmek için ne yapmalıyım?” diye sordu küçük prens.

 ”Çok sabırlı olmalısın,” dedi tilki. “Önce karşıma, şöyle uzağa çimenlerin üstüne oturacaksın. Gözümün ucuyla sana bakacağım, ama bir şey söylemeyeceksin. Sözler yanlış anlamaların kaynağıdır. Her gün biraz daha yakınıma oturacaksın…” Ertesi gün küçük prens yine geldi.”Aynı saatte gelmen daha iyi olur,” dedi tilki. “Örneğin sen öğleden sonra dörtte geleceksen, ben saat üçte mutlu olmaya başlarım. Mutluluğum her dakika artar. Saat dörtte artık sevinçten ve meraktan deli gibi olurum. Ne kadar mutlu olduğumu görmüş olursun. Ama herhangi bir zamanda gelirsen yüreğim saat kaçta senin için çarpacağını bilemez. İnsanın belli alışkanlıkları olmalı…” “Alışkanlıklar mı?”

 ”Evet. Bunlar çoğunlukla ihmal edilir,” dedi tilki. “Alışkanlıklar bir günü öteki günlerden, bir saati öteki saatlerden farklı kılan şeylerdir.

Örneğin benim avcılarımın bir alışkanlığı vardır. Her perşembe köyün kızlarıyla dansa giderler. Bu nedenle perşembeleri benim için güzel günlerdir. Üzüm bağlarına kadar sokulabilirim o günler. Ama avcılar dansa herhangi bir günün herhangi bir saatinde gidiyor olsalardı hiç tatilim olmazdı.”

Böylece küçük prens tilkiyi evcilleştirdi.

Ayrılma zamanı geldiğinde tilki, “Ağlayacağım,” dedi.

 ”Benim bunda bir suçum yok,” dedi küçük prens. “Seni üzmek istememiştim, ama evcilleştirilmeyi sen istedin…”

“Evet, orası öyle,” dedi tilki.

“Ama ağlayacağını söylüyorsun.” “Evet, öyle,” dedi tilki

. “O halde evcilleştirilmek senin için pek iyi olmadı!” “Çok iyi oldu!” dedi tilki. “Buğdayların rengini düşün.” Sonra da, “Gidip güllere bak şimdi,” diye ekledi.

 ”Kendi gülünün eşi benzeri olmadığını göreceksin. Sonra da gel vedalaşalım. Sana armağan olarak bir sır vereceğim.”